Na zgłoszenie możemy wybudować m.in. wolno stojące i parterowe niewielkie budynki gospodarcze i domy letniskowe o powierzchni zabudowy do 35 m². Co oznacza pojęcie „wolno stojący” wyjaśniliśmy jakiś czas temu w tekście: „Wolno stojący – co oznacza to pojęcie”. Dziś wytłumaczymy jaki budynek nazywamy parterowym.
Zajrzyjmy do definicji zawartej w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Podaje ono definicję kondygnacji:
należy przez to rozumieć poziomą nadziemną lub podziemną część budynku, zawartą pomiędzy powierzchnią posadzki na stropie lub najwyżej położonej warstwy podłogowej na gruncie a powierzchnią posadzki na stropie bądź warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu, znajdującego się nad tą częścią budynku, przy czym za kondygnację uważa się także poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mającą średnią wysokość w świetle większą niż 2 m; za kondygnację nie uznaje się nadbudówek ponad dachem, takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, klimatyzacyjna lub kotłownia.
Co powyższa definicja oznacza w praktyce?
Na zgłoszenie możemy wybudować jedynie parterowe budynki (m.in. gospodarcze czy letniskowe). Budynki parterowe to budynki posiadające jedną kondygnację. Aby budynek mógł być uznany za parterowy, nie może posiadać poddasza z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi (budynek z poddaszem użytkowym nie będzie budynkiem parterowym). Natomiast jeżeli poddasze będzie poddaszem nieużytkowym (tzw. strychem), to nie będzie uznawane za kondygnację, a co za tym idzie: budynek taki będzie budynkiem parterowym.Etykiety: budynek parterowy, WARUNKI TECHNICZNE
